Het is goed mogelijk dat binnenkort letterlijk alle muziek van de wereld in je binnenzak past. Japanse wetenschappers hebben een harde schijf ontwikkeld die acht keer meer gegevens kan opslaan dan de meest geavanceerde harde schijven van vandaag.
Hun methode maakt het mogelijk om gegevens op te slaan met een dichtheid van vier terabyte per vierkante inch (ongeveer 6 cm2). Dat betekent dat pakweg 1.000 miljard liedjes amper één vierkante inch innemen.
De Japanners maken gebruik van de experimentele ‘ferro-elektrische’ opslagmethode. In een ferro-elektrische plaat zitten kristallen die zich in een positieve of negatieve stand bevinden. Een minuscuul ‘armpje’ dat boven de plaat beweegt, kan een elektrisch veld opwekken in één welbepaalde zone op de plaat, waardoor de stand van de kristallen wijzigt. Het armpje schakelt de kristallen als het ware aan of uit. Een computerbestand wordt in zo’n kristal opgeslagen door een verzameling aan- en uitgeschakelde zones (eigenlijk een reeks nullen en enen) te combineren.
Ferro-elektrisch materiaal is al langer de natte droom van heel wat geheugenchip-fabrikanten. Zo zou het materiaal in combinatie met silicium een computer kunnen creëren die binnen één seconde is opgestart, met een harde schijf die nooit vol raakt.
Het heeft voorlopig geen zin om uitzinnig van vreugde naar uw elektrohandel te rennen. Voor deze superhardeschijf in de rekken ligt, is nog een pak bijkomend onderzoek nodig. Bijvoorbeeld omdat het lezen van data nog niet betrouwbaar genoeg verloopt. Bovendien is het systeem in zijn huidige vorm gewoonweg onbetaalbaar. (kv)